Ronald Engel (artiestennaam: Ronald) is een rasechte Amsterdammer, geboren en getogen in de Jordaan. “Ik woonde om de hoek bij Café Bolle Jan en zat samen met René Froger op de lagere school, op dezelfde klas. We hadden veel gemeen: onze vaders waren muzikanten, dus zowel René als ik zaten al heel jong met een accordeon op schoot. Als kinderen speelden we zelfs accordeonduetten.”

Ronald moest wel: ”Mijn vader was accordeonist en mijn opa ook. Vroeger kon je met dat instrument in de Amsterdamse cafés je boterham verdienen. Ik heb voor de zekerheid toch maar een beroep geleerd: ik heb alle diploma’s voor elektricien, maar ben nooit in dat vak gestapt. Sinds mijn zeventiende zing ik en speel accordeon. Ik ben jaren op de schnabbeltoer gegaan, als accordeonist en zanger op bruiloften, partijen en zo.”

Voor zijn houvast besloot Ronald om ook als barkeeper te gaan werken in het café waar hij veel optrad: De Nieuwe Vaart, aan de Oosterburgergracht in Amsterdam. “De toenmalige kastelein zag mijn zangcarrière helemaal zitten. Samen met hem betaalde ik de opname van het door mezelf geschreven ‘Ik ben een transsexueel’. Dat hadden we zo afgesproken. We deelden samen de kosten en de baten zouden we samen opmaken. Toen we zelf binnen een week duizend singles hadden verkocht meldde zich een platenfirma. Nou, de plaat stond 20 weken nummer 1 in de Nederlandstalige hitparade en bereikte de top 10 van de Nederlandse Top 40. Van de opbrengst zijn we samen heel goed op vakantie geweest.”